wolno pieczone cukinie z domową posypką pangrattato wg Ottolenghi'ego

Uwielbiam to danie, a że sezon na cukinię trwa podsyłam Wam pospiesznie przepis. Całą robotę wykonuje tu w zasadzie piekarnik. Wystarczy uzbroić się w cierpliwość i duża porcja przepysznych warzyw na kilka dni gotowa. Można je podawać na wiele sposobów - na ciepło, na zimno, z makaronem czy chlebem, do serów lub mięs. Ja najbardziej lubię wersję w temperaturze pokojowej, jako osobne danie z pieczywem, cytryną i właśnie pangrattato. Yotam Ottolenghi to kucharz którego bardzo cenię. Jego izraelskie korzenie łączące smaki Bliskiego Wschodu z kulinarnymi tradycjami z całego świata sprawiają że przygotowywane przez niego smakowe kompozycje zawsze są wyjątkowe i mega smaczne. Studiuję jego książki więc spodziewajcie się więcej dobrego!

Pamiętam jak na majowym plenerze malarskim, którego tematem były bagna Puszczy Boreckiej, usiadłam tuż na skraju kwitnącej wody. Jej kolor uporczywie coś mi przypominał. I dopiero w zeszłym tygodniu, kiedy szykowałam deser na rodzinną uroczystość, zdałam sobie sprawę że mokradła były dokładnie koloru pistacjowej pasty! Nigdy wcześniej nie miałam przyjemności spędzić dłuższego czasu w tego typu środowisku. Bagna mają w sobie coś magicznego i tajemniczego. Ich mikroklimat jest bardzo przyjemny, a jako natrualne systemy chłodzenia i przechowywania węgla zasługują na miano cichych bohaterów w walce z kryzysem klimatycznym.

Tak więc od teraz pasta pistacjowa kolarzyć mi się będzie z puszczańskim malowaniem, którego rezultat widzicie na zdjęciu. Nie da się też chyba niezauważyć bezy z kremem pistacjowym i porcją czerwonych porzeczek ;) Mój repertuar bezowych wypieków właśnie się powiększył i z przyjemnością dzielę się z Wami kolejną recepturą.

 

 

13-te urodziny

    Kilka dni temu blog miał swoje kolejne urodziny. Ostatnie na jego łamach obchodziłam 3 lata temu, dekadę prowadzenia strony świętując fotorelacją z wyprawy w dalekie kraje. Dziś celebruję tę rocznicę inaczej – pisząc do Was w zaciszu domu, znacznie dłużej i bardziej osobiście niż robię to zazwyczaj. Kto z Was ma ochotę na lekturę tego serdecznie zapraszam dalej, a kto czytać nie lubi to przyjrzyjcie się chociaż mojej nowej pracy malarskiej 😉 To autoportret wykonany metodą tempery jajowej – na grubej desce, z użyciem płatków złota, miodu, surowych żółtek, białego wina i pigmentów. Z mnóstwem warstw i z mnóstwem dobrych intencji na przyszłość ❤️   

Aalto i batony śniadaniowe

Wiele lat temu trafiłam na wystawę Alvara Aalto i to w moim rodzinnym mieście. Wciąż nie wiem jak to się stało, że w Ełku pojawiła się ekspozycja z makietami budynków, modelami mebli czy niepublikowanymi szkicami projektanta. Musiałam być wtedy na początku studiów bo już wiedziałam co nieco o tym fińskim architekcie. Już wtedy zachwycał mnie swoim minimalizmem i funkcjonalnością. Wciąż wiele mam do nadrobienia w temacie twórczości jego oraz jego żony Aino, nazywanej pierwszą damą fińskiego modernizmu. A wiadomo, nauka przez zabawę bywa przyjemniejsza, więc uczę się grając w memory 😉 I nie, nie jestem fanką jedzenia w trakcie grania ale te batony śniadaniowe tak mi pasowały do koncepcji, że postanowiłam zaaranżować z nimi kadr! Baza z płatków owsianych i daktyli oraz kilka dodatków sprawiają, że to naprawdę sycąca propozycja posiłku. 

 

buty kontra curry z brokułami i szpinakiem

Wróciłam do malowania farbami. Pod okiem wyjątkowej malarki Kasi Waraksy, w zaszytym wśród mazurskich krajobrazów klimatycznym domu, w zgranym towarzystwie niewielkiej grupy, od ponad roku realizujemy różne tematy. Ostatnio były to... buty! Trochę za "Parą butów" Van Gogha, trochę w wyniku inspiracji wszelkim dostępnym w pracowni obuwiem stworzyliśmy obrazy, które udowadniają, że proste rzeczy mogą być naprawdę dobrym motywem. Mi trafiły się Kasine pudroworóżowe mokasyny - starałam się odworzyć ich miękkość i detal. Dostałam je potem w prezencie, z wyproszonym autografem na podeszwie - będa moim talizmanem w dalszej malarskiej podróży. Obecnie uczymy się pisania ikon. I to jest coś czego zawsze chciałam doświadczyć! 🙏

 

Dotychczasowe obrazy wciąż jeszcze czekają na swoje miejsce na ścianie i jak widzicie, póki co, służą za podkładkę pod jedzenie 😅 Ale powiedzmy że curry z brokułami, marchewką i szpinakiem doskonale dopełnia całości obrazu i pięknie ukazuje ulotną chwilę spotkania uwiecznionego na dekady malarskiego kadru i zjedzonego w 3 minuty pożywnego dania 😉

 

Zapraszam Was po przepis! 

 

smaki znad oceanu - korzenny ryż z rybą i orzeźwiającą surówką

Nie łudzę się, że przygotuję jeszcze fotorelację z wyprawy na Zanzibar. Zaraz miną 3 lata od pobytu nad Oceanem Indyjskim i choć wspomnienia są wciąż żywe, pielęgnowane w ciągłym kontakcie z wyjątkową grupą uczestniczek wyjazdu, to zwyczajnie brakuje mi czasu żeby zrobić to tak, jakbym tego chciała. Wygląda na to, że nie zrobię wcale - odpuszczam! 😉

Ale czasami wracam w kuchni do podstawowych smaków, które tam poznałam. Do ryżu z korzennymi przyprawami, ryb w sosach i orzeźwiającej surówki z marynowaną cebulą. I wtedy w mojej głowie pojawiają się przyjemne migawki z drugiego końca świata. Możecie poczuć to i Wy - pozostawiam bardzo proste sposoby by delikatnie, po afrykańsku, podkręcić zwyczajne dania 💚

CAŁE PIĘKNO ŚWIATA i domowe batony czekoladowo-orzechowe

"Jak świątynia bezruchu ma się do świata ciężkiej harówki kłębiącego się za drzwiami? (...) Zostawcie małostkowe myśli przed drzwiami i spróbujcie poczuć się przyjemnie, jak drobny, nieistotny pyłek unoszący się w magazynie rzeczy pięknych. Znajdźcie to co kochacie w Met, z czego czerpiecie naukę, czego możecie użyć jako paliwa, i wróćcie do świata, niosąc coś ze sobą - coś, co niełatwo mieści wam się w głowach, co was niepokoi i trochę was zmienia."

Z tej książki mogłabym cytować wiele. To opowiadanie człowieka, który przez dekadę pełnił rolę strażnika w nowojorskim Metropolitan Museum of Art. Jest tu fascynacja sztuką przeplatająca się z ciekawością napotkanych ludzi. Jest spokój, błogość i niespieszność  obserwacji twórczości wielkich i zdawałoby się wiecznych mistrzów w kontraście z chorobą i przedwczesną śmiercią brata oraz wkraczaniem w niełatwą rolę ojca. Przyjemnie było przejść się z Nim w wyobraźni bezkresem galerii tego największego z Ameryce muzeum. Książka warta zapamiętania.

Warty odnotowania jest również poniższy przepis. Te orzechowo-czekoladowe batony umiliły mi długi weekend. W swoim składzie mają masło orzechowe i grubo posiekane orzechy, rozdrobnione wafle ryżowe oraz daktyle i gorzką czekoladę. Robią się ekspresowo (bez pieczenia), wymagają jedynie schłodzenia. Polecam! 

pieczona brukselka z żurawiną i orzechami

Dziś w roli głównej brukselka, warzywo które na moim stole gości w zasadzie dopiero od trzech lat. A jako że lubię połączenia słodko-kwaśne, występuje tu w miodowej marynacie, z dodatkiem świeżej żurawiny, orzechów i fety. Przygotowanie tego dania wymaga jedynie piekarnika i 30 minut cierpliwości. Polecam bardzo na jesienne obiady czy kolacje.

A gdybyście mieli chęć na inną odsłonę brukselki:

- sezamowa brukselka z granatem - KLIK

- brukselka pieczona z burakami i ziołami - KLIK

sezamowa fasolka z czosnkiem i fetą

Aura na zewnątrz mocno jesienna i gdyby nie fakt, że moją głowę uparcie zaprzątają sprawy zawodowe i przeprowadzkowe, mocno bym na to psioczyła. Tymczasem staram się wykorzystywać tę niepogodę. Dziś zrobiłam sobie dobry obiad (właśnie ten ze zdjęcia) i zapakowałam do kartonu kilka prac z ceramiki, tych zupełnie początkowych - oj jak lepienie uczy pokory i nieoczekiwania... Talerz z księżycem przygarnęła młodsza córka, a ten geometryczny to pierwsza rzecz, którą stworzyłam z gliny - jak bardzo krytyczna bym wobec nich nie była, są jedyne w swoim rodzaju ;)

 

Za to fasolka wyszła tak dobra na jaką wygląda więc dzielę się przepisem! 

 

 

Ania

Ten rok jest dla mnie wyjątkowo trudny. Właściwie wraz z jego pierwszym dniem przysypała mnie lawina zawodowych nadwyżek, rodzinnych ciężarów, nadmiaru obowiązków i przenikliwych spadków energii. Pierwszy raz zetknęłam się też z poważną chorobą bardzo mi bliskiej osoby. Wizyty na stołecznych oddziałach onkologicznych otworzyły mi oczy na niewymownie trudne tematy. Ponad tydzień temu odeszła Ania, nie dane Jej było zdrowienie. Łudziłam się, że ta śmierć nie nadejdzie, a przynajmniej nie tak szybko... Przez wiele lat dzieliłyśmy siatkarski parkiet, sceny poezji śpiewanej i musicali. Przeżywałyśmy razem nastoletnie miłości, a później wspólne wejście w dorosłość, pracę i macierzyństwo. Zawsze podziwiałam Jej energię i optymizm, życiowe podejście do wielu spraw. I tak bardzo mi przykro, że Jej już nie ma. Dzisiaj Warszawa będzie miejscem smutnego pożegnania Przyjaciółki do której tęsknię i której tak wiele chciałabym jeszcze powiedzieć, tak wiele razem przeżyć...

 

Dziękuję Ci wspaniała i wyjątkowa Dziewczyno za ten wspólny czas 🤍🩷💜

 

 

 

owsiane ciastka z orzechami i czekoladą

Cykl wykładów, rozmów oraz warsztatów o architekturze w Ełckim Centrum Kultury już za mną ale za tydzień otworzy się jeszcze miesięczna wystawa podsumowująca to wydarzenie i prezentująca wykonane przez uczestników prace. Serdecznie Was zapraszam! WERNISAŻ - 14 listopada o godz.18:00, ECK - Galeria na Skarpie. Wstęp wolny 😉

I choć nie ma mowy o przerwie od edukacji architektonicznej (ruszyłam z zajęciami w liceum) to zrobiło się odrobinę miejsca na inne niż zawodowe lektury i powrót do ceramiki (tak - ten ptak to moje dzieło, na zdjęciu nie widać, że złamał mu się ogon... 🥲 ale skleję go i powieszę dumnie na ścianie!). Do lektury i lepienia najlepsza jest herbata i ciastka. Dziś przepis na proste owsiane z orzechami i gorzką czekoladą. Bardzo je ostatnio lubię. 

Dobrego dnia.

"RAZ, DWA, TRZY - myśliMY ARCHITEKTURĄ"

Wspominałam Wam kiedyś, że uczestniczę w studiach podyplomowych "Archi:kultura. Edukator architektoniczny". Nauka dobiegła końca (choć tak naprawdę przecież dopiero się rozpoczęła!), a na jej zwieńczenie zaplanowałam wydarzenie, które pozwoli mi zbadać jak się ma świadomość o środowisku zbudowanym w moim mieście Ełku 😊 W trzy najbliższe soboty października zapraszam Was więc serdecznie na cykl wykładów, dyskusji i warsztatów o architekturze. W planie są luźne rozmowy i troche twórczych działań - proszę nie krępujcie się i dołączcie! Nasze otoczenie może być odwierciedleniem cech w nas najlepszych. Może nam dać wiele z tego czego pragniemy! I warto się o tym uczyć, tak jak ja uczę się już ponad dwie dekady 😉

Szczegóły znajdziecie na stronie www.eck.elk.pl w zakładce "WYDARZY SIĘ", a na warsztaty zapiszecie się na facebook'u Ełckiego Centrum Kultury.

 

szarlotka jaglano-orzechowa

Bardzo bym chciała poleżeć jak ten mężczyzna ze zdjęcia znakomitej Vivian Maier. Zapaść się w ciepły, miękki piasek, posłuchać rytmicznego szumu fal, spokojnie zasnąć. Choćby w pełnym ubraniu, choćby w butach. Czuję jego zmęczenie, a nawet je dziś podzielam, próbując wygrzebać się ze stosu zobowiązań zawodowych, wrześniowych spraw organizacyjnych, a przede wszyskim choroby, która jak zawsze uderza nieproszona, sprawiając że nawet kawa nie smakuje tak dobrze jak zazwyczaj. Mówią, że to niedobrze kiedy jedzenie staje się pocieszeniem. Cóż, u mnie tak bywa i bywać zapewne nie przestanie. Grunt, żebym pocieszała się częściej "na zdrowo" ;) A w tej kwestii najlepiej egzamin zdaje szarlotka jaglano-orzechowa. Delikatna, mało słodka, chwilami kremowa, chwilami chrupiąca. Przepyszna!

 

cukinia Hasselback na pomidorowych strączkach

    Mam kilkoro znajomych lubiących dobre jedzenie (takich cenię i ufam najbardziej! 😅) i często dzielę się z nimi backstagowymi zdjęciami przygotowanych potraw i szkicowym przepisem - bardzo chcę by przygotowali dania szybciej, niż mi uda sie je opracować na blog. Dotyczy to wyjątkowo udanych propozycji i tak też było w tym przypadku. Część z przyjaciół zapytało jak mi się udało tak idealnie naciąć tego pstrąga 😜 ale druga część ruszyła od razu z realizacją. Sezon na cukinię trwa, a ten przepis jest mega prosty (jednogarnkowy, bez używania patelni). Warzywo nabiera wyrazistego smaku i mięsistej konsystencji - plasterkowa konstrukcja pozwala gorącemu powietrzu cyrkulować i cukinia nie jest ani trochę wodnista! Dla mnie bomba  💚

P.S. Nie pytajcie co znaczy "Hasselback", to jakaś szwedzka nazwa. Ale w taki sposób nacinałam i piekłam również ziemniaki (TUTAJ znajdziecie przepis sprzed... 9 lat!).

Mam jeszcze dla Was dwie fajne receptury z wykorzystaniem cukinie - stay tuned!

makaron z cukinii z czosnkowo-pietruszkowym kalafiorem i pieczarkami

    Mamy ostatnio sporo ciekawych i różnorodnych tematów. Jednym z nich jest remont zabytkowego XVII-wiecznego drewnianego kościoła w mazurskiej wsi Wieliczki. W trakcie inwentaryzacji znalazłam w czeluściach magazynów zakurzony drewniany model budynku. Lubię myśleć, że kiedyś był elementem jego wystroju (np. bożonarodzeniowej szopki), a dziś przyświeca projektowi z pracownianego parapetu. Zawsze ciągnęło mnie w stronę zabytków, a dzięki takim wyzwaniom uczę się nowych rzeczy - bo czy ktoś z Was wie co to były automatony, na czym polega flekowanie i jakie właściwości posiada pył korundowy?

    Drugim bohaterem zdjęcia, jak to u mnie, jest jednak jedzenie ;) Chyba nie potrafię odpowiednio nazwać tego dania. Albo przynajmniej tak, żeby brzmiało co najmniej tak dobrze, jak smakuje ;) To aromatyczne, duszone na maśle, czosnku i pietruszce pieczarki z kalafiorem podane z blanszowanymi wstążkami cukinii. Teraz sezon na to warzywo więc spodziewajcie się kolejnych propozycji jego wykorzystania!

Dobrego dnia.

Sałatka z awokado, borówek i orzechów

    U mnie ostatnio głównie sałatki. A to ziemniaczana z bobem i tofu, a to na bazie komosy z orzechową marchewką. Prezentowana poniżej jest chyba najbardziej orzeźwiająca. Sałata + awokado + ogórek + feta + borówki + prażone orzechy, wszystko polane słodko-kwaśnym domowym dressingiem. Pyszna!

    Blogowo jest mi wciąż trochę smutno, trudno wrócić na dawne tory. Jakiś czas temu straciłam wszystkie dane ze swojego dysku. Miałam tam, oprócz rzeczy osobistych i zawodowych, całe 11 lat blogowych wpisów, czekających na wywołanie zdjęć potraw i opracowanych receptur. Od kilku miesięcy Trójmiejscy spece próbują to wszystko odzyskać, wciąż na próżno. Nie tracę nadziei ale prawda jest taka, że kulinarny entuzjazm przygasł.

    Za to moje działania w zakresie edukacji architektonicznej nabrały rozpędu. Dziś bronię pracę dyplomową na swoich studiach z Archi:kultury. Dostałam też dofinansowanie na okołoarchitektoniczne działania w Ełku.  W październiku będę mogła zaprosić Was na cykl wykładów i warsztatów - mam nadzieję, że Wam się spodoba!

    

#47! buraczkowe piątki - kremowa cytrynowa feta z marynowanymi buraczkami i pistacjami

Nie było mnie tu ćwierć roku... brzmi poważnie! 😉 Prawda jest jednak taka, że pochłonęło mnie sporo spraw. Począwszy od rodzinnych, przez zawodowe obecne i zawodowe przyszłe (tak tak! Będę edukatorką architektoniczną na Mazurach💚). Zainteresowało mnie w tym czasie też wiele książek, choćby te, które dziś prezentuję na zdjęciu. Muszę przyznać, że potrzebowałam także ogarnąć się trochę z jedzeniem. Wierzcie mi, nie zawsze jem tak zdrowo i z umiarem, jak się wszystkim wydaje. Ale powoli wracam na swoje żywieniowe tory, powoli wracam... Dziś z bardzo fajnym przepisem w cyklu buraczkowych piątków. Oto kremowa cytrynowa feta z marynowanymi buraczkami i pistacjami ✨

#46 buraczkowe piątki! buraczkowe placki z grzybami

Ostatni buraczkowy piątek był ponad pół roku temu! Spieszę więc z kolejnym przepisem na danie z wykorzystaniem swoich ulubionych warzyw. Tym razem propozycja pasująca zarówno na śniadanie, obiad i kolację. Bardzo szybkie, przyjemnie różowe wytrawne placki z jogurtem i aromatycznymi grzybami. 

A w tle moja ukochana jak dotąd praca plastyczna starszej Córki - interpretacja jednej z mazurskich legend 💙

pasta z nerkowców i pieczonego czosnku

Wracałam dziś w śnieżycy spod północnej granicy Polski i choć trasa była wymagająca to cieszył mnie widok białych pól. W chwilach przerw od zawiei odbijały bardzo jeszcze wątłe, niemniej nieśmiało przypominające o nadchodzącej wiośnie, promienie słońca. Podróże samochodem bardzo mnie relaksują i gdyby nie domowo-zawodowe obowiązki chyba skończyłabym dziś w górach... ;)

Po powrocie czekało na mnie późne drugie śniadanie - chleb z komosy ryżowej (przepis jeszcze dopracowuję, pojawi się pewnie za jakiś czas) z pastą z nerkowców i pieczonego czosnku. Ze szczypiorem i sokiem z cytryny. Dosłownie kilka składników, a w smaku coś jakby nowego...

Dobrego tygodnia.

klasyczny tort bezowy na nowy rok

Późno witam się z Wami w tym roku. Za to z zadowoleniem, że blogowa dyscyplina wciąż jest we mnie żywa. I to dyscyplina w dobrym tego słowa znaczeniu - bo ten blog to moja pasja. Wolna od przymusu odnoszenia sukcesu, wzmacniająca mnie, wartościowa sama w sobie. I tak sobie jestem na tej drodze ponad 10 lat. Celu brak. Sama podróż jest frajdą.

A że ponoć w niektórych kręgach słynę z bezowych wypieków, to dziś pozostawiam Wam przepis na bardzo prosty, klasyczny bezowy tort.

I przypomnę, że na blogu znajdziecie już kilka bezowych rarytasów:

1. Tort bezowy z makiem i lemon curd - KLIK 

2. Tort dacquoise z daktylami i orzechami - KLIK

3. Bezy cynamonowo-orzechowe - KLIK

Pięknej zimy Wam życzę! Do usłyszenia. 

placki z komosy ryżowej i pieczarek

Mało mnie blogowo. W moje kulinarne rozmyślania wkradła się ostatnio architektoniczna konkurencja, choć przecież od zawsze ta strona jest przestrzenią na obydwa tematy. Od września jestem słuchaczką bardzo inspirujących międzywydziałowych studiów podyplomowych "Archi:kultura. Edukator architektoniczny". Pogłębiam swoją dotychczasową wiedzę i chcę wyjść z nią szerzej, poza cztery ściany pracowni, popularyzując naukę o złożonym, ale niezwykle istotnym środowisku zbudowanym. 

Trzymajcie kciuki za moją edukację, a tymczasem zostawiam przepis na pieczone placki z komosy ryżowej i pieczarek ;) Smacznego! 

chrupiąca sałatka meksykańska z nachosami

Oby ten mój coming out przyniósł pozytywny i skuteczny (czyt. odstawienny) rezultat - jestem uzależniona od nachosów!!! 😂 I zanim przejdę do przepisu to zapytam czy ktoś wie jak to się leczy?! Serio!

Na blogu nie pokażę Wam przecież tych dziesiątek pustych paczek... więc dla swojego zdrowia psychicznego postanowiłam wyszperać jakiś przepis, który pozwoli mi w sposób w miarę legalny, a nie kompulsywny, przemycić ich obecność w kuchni. I tak oto prezentuję Wam dziś świetną chrupiącą sałatkę z pieczoną kukurydzą oraz dressingiem na bazie awokado i nerkowców. Nachosy są tylko uzupełnieniem i mam cichą nadzieję, że takim dodatkiem (wyłącznie DODATKIEM!) już dla mnie pozostaną 😉

pomidorowo-cytrynowy kalafior pieczony w całości

Podobno to ostatni tak gorący wrześniowy dzień. Żal mi żegnać lato ale też nie jestem z tych, dla których każda inna pora roku jest nieporozumieniem ;) Lubię jesień za jej melancholijny nastrój, za wycofanie w głąb domu. Choć fotograficznie to kiepski czas bo maleje dostęp do światła dziennego, to otwierają się perspektywy czasowe dające wiele możliwości w kuchni.

Na przygotowanie dziś prezentowanego dania potrzebujecie maksymalnie kwadrans. Potem pałeczkę przejmuje piekarnik. Po ok.1,5h ciepłym i aromatycznym posiłek jest gotowy.

papryka faszerowana komosą ryżową i ciecierzycą

Sezon na paprykę w pełni! Rzadko jem to warzywo na surowo, najczęściej ląduje w leczo lub właśnie w formie faszerowanej. W czasach kiedy nie byłam jeszcze wegetarianką paprykę wypełniałam mielonym mięsem wymieszanym z ryżem i gotowałam na parze (przepis znajdziecie TUTAJ). Dziś mięso zamieniam na strączki, a ryż stosuję zamiennie z kaszą jaglaną lub właśnie z komosą ryżową. Dodaję podsmażoną cebulę i czosnek, pomidory oraz szczyptę ostrzejszych przypraw. Całość zapiekam, by danie nabrało głębszego aromatu. Faszerowana papryka to dla mnie smak kończącego się lata i zapowiedź rozgrzewającej jesiennej kuchni.   

MAMA AFRICA

Kilka tygodni temu blog obchodził swoje 10 urodziny. Od pół roku myślałam jak uczcić tę dekadę, to przecież długi i znaczący okres mojego życia. Miałam kilka pomysłów na portretowo-kulinarną sesję, ale w najbardziej zuchwałych marzeniach nie przypuszczałam, że zrealizuje się ona tak bardzo daleko. Dzięki wsparciu rodziny i najbliższych mi osób część czerwca spędziłam w Afryce. W kojących rytmach przypływów i odpływów oceanu, w cieple słońca, w otoczeniu rosłej i soczystej zieleni, w towarzystwie pełnym szczerego wsparcia i budującej motywacji, w przyjemności bycia karmioną na wielu życiowych płaszczyznach. Jestem ogromnie wdzięczna za ten czas. Dajcie mi proszę chwilę, a przygotuję dla Was opowieść o Zanzibarze, miejscu które poszerzyło moje perspektywy i sprawiło, że chcę więcej, chcę dalej! 💙

Sobie, z okazji 10 lat prowadzenia strony, życzę wytrwałości i niekończącej się kulinarnej frajdy. Wam natomiast dziękuję za obecność i każde dobre słowo, które słyszę o tym miejscu 💚

45# buraczkowe piątki! orientalna szakszuka z pieczonymi buraczkami

Może i nie było mnie tu prawie cztery miesiące, ale to nie znaczy, że nic nie jadłam ;) Buraczki tradycyjnie stoją na straży mojej lodówki i tylko zachodzę w głowę dlaczego dopiero niedawno wpadłam na pomysł by dodawać je do szakszuki, którą w wersji wyłącznie pomidorowej, jadam już przecież od dobrych paru lat?! Także dziś zostawiam Was z przepisem na lekko podkręcone śniadaniowe danie - z dodatkiem buraczków, garam masala, chili, tahini i granatu. Enjoy!

bowl z orzechowo-sezamowym tofu i duszoną kapustą pak choi

Długo zbierałam się do zrobienia tak zwanego "bowl'a", dość popularnego ostatnio dania, które do tej pory zamawiałam wyłącznie w mieście. Taka micha różności wydawała mi się pracochłonna do samodzielnego przygotowania, ale teraz wiem, że wcale tak nie jest! Ważne by przez noc zamarynować tofu (lub mięso jak kto woli ;). Potem, tuż przed podaniem, wszystko można wykonać w zasadzie w czasie gotowania się ryżu. Serio! Myślę, że to będzie teraz mój częsty weekendowy obiad, a i gości pewnie nie raz uraczę ;)   

Edward Burtynsky oraz ciastka imbirowe z pistacjami i żurawiną

Ostatnio często wracam do swojego pobytu w Dublinie, studenckiej wymiany od której za chwilę minie 15 lat... Bardzo podobał mi się irlandzki system projektowania, ale przede wszystkim ciekawy pakiet zajęć dodatkowych oferowany w ramach nauki. Ja skorzystałam z bloku fotograficznego i tak poznałam Edwarda Burtynskiego - fotografa, który zajmuje się uwiecznianiem krajobrazów wytwarzanych przez człowieka. Zdjęcia ukazują miejsca wyprodukowane ludzkimi rękami (nierzadko krzywdzącymi naturę) ale jednocześnie uchwycone są w sposób tak plastyczny, że ten brutalizm zdaje się być nawet piękny, jak smutna nie byłaby refleksja na temat jego skutków... 

A do książki, jakże inaczej - ciastka! Tym razem imbirowe, z pistacjami i żurawiną. Powoli zaczynają konkurować z tymi lawendowymi ;)